وقتی راوی کتاب، شیطان است

«تویی به‌جای همه» با یک تصمیم جسورانه آغاز می‌شود: بخشی از فصل‌های این کتاب را نه یک راوی بی‌طرف، که خودِ شیطان روایت می‌کند — با لحنی طعنه‌آمیز، مغرور، و در لابه‌لای غرورش، پر از اعتراف‌های ناخواسته به شکست. این شیوه، که کمتر در ادبیات داستانی مذهبی فارسی تجربه شده، خواننده را از یک زاویه دید غیرمنتظره وارد وقایع پس از عاشورا می‌کند: کاروان اسیران کربلا در کوفه و شام، خطبه تاریخی امام سجاد در برابر یزید، و بازگشت پرمصیبت خاندان پیامبر به مدینه.

سیدمهدی شجاعی، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس شناخته‌شده آثار مذهبی-تاریخی، در این جلد نخست از مجموعه پنج‌ جلدی حماسه سجادیه، تصویری چندلایه از امام سجاد ارائه می‌دهد: نه فقط امامی گوشه‌نشین و اهل دعا، که کاروان‌سالاری مسئول، خطیبی که در دل کاخ دشمن سکوت را می‌شکند، و مردی که در بازار مدینه با دستان خودش بردگان را آزاد می‌کند.

چرا این کتاب را بخوانید؟

گزیده‌ای از متن کتاب

«مسألتی أن لاتکونوا لنا و لا علینا» — امام سجاد به جمعیتی که برای بیعت آمده بودند، تنها همین را می‌گوید: نه با ما باشید، نه بر ما.

«برای از بین بردن یک اصل، ابتدا یک بدل بسازید و آن را جایگزین اصل کنید.» — این‌گونه شیطان، راهبرد تاریخی خود را برای خوانندگان فاش می‌کند.