مرسده کسروی
مرسده کسروی؛ نویسنده نفر هفتم و به فردا فکر نمیکنم
مرسده کسروی، نویسنده و داستاننویس، متولد سال ۱۳۵۵ در رشت است. او کارشناسی ارشد میکروبشناسی دارد؛ با این حال، خواندن و نوشتن از سالهای دور بخشی پیوسته از زندگیاش بوده است. کسروی از حدود سالهای ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ تصمیم گرفت نوشتههایش را به شکلی حرفهایتر سامان دهد و برای انتشار آماده کند؛ مسیری که با داستان کوتاه آغاز شد و در ادامه به ادبیات نوجوان، رمان و روایت صوتی رسید.
آغاز مسیر حرفهای با «زرد کادمیوم و داستانهای دیگر»
نخستین کتاب منتشرشده مرسده کسروی، مجموعهداستان «زرد کادمیوم و داستانهای دیگر» بود که چاپ اول آن در سال ۱۳۹۴ از سوی نشر ثالث منتشر شد. این کتاب در سال ۱۳۹۵ در میان نامزدهای نهایی بخش داستان کوتاه نهمین دوره جایزه ادبی جلال آلاحمد قرار گرفت.
کسروی پس از آن به سراغ داستان برای مخاطب نوجوان رفت و مجموعهداستان نوجوان «حوض نقرهای مهتاب» را در سال ۱۳۹۶ با نشر پیدایش منتشر کرد.
رمانهای مرسده کسروی در انتشارات نیستان
در سال ۱۳۹۷ رمان «نفر هفتم» از سوی انتشارات نیستان منتشر شد و نخستین همکاری کسروی با این ناشر را شکل داد.
یک سال بعد، در ۱۳۹۸، رمان «به فردا فکر نمیکنم» نیز با انتشارات نیستان منتشر شد. این اثر بعدها در میان نامزدهای نهایی بخش رمان بزرگسال بیستمین جشنواره ادبی شهید حبیب غنیپور قرار گرفت.
پس از این آثار نیز کسروی مجموعهداستانها و رمانهای دیگری نوشته است که بنا بر تصمیم خودش فعلاً قصد انتشار آنها را ندارد. به این ترتیب، کارنامه منتشرشده او همه آن چیزی نیست که در سالهای فعالیتش نوشته است.
مسیر نویسندگی بیرون از کارگاههای داستان
کسروی مسیر نویسندگی خود را عمدتاً بیرون از فضای کارگاههای داستاننویسی طی کرده است. او میگوید شخصاً اعتقادی به شرکت در این کارگاهها برای خودش نداشته، هرچند معتقد است چنین کلاسهایی ممکن است برای افراد دیگر مفید و لازم باشند. تنها تجربه آموزشی مشخصی که از آن یاد میکند، دورهای کوتاه از کار مجازی با داوود غفارزادگان است.
نویسندگان محبوب و تأثیرهای ادبی
در روایت کسروی از تجربه خواندن، طیفی گسترده از نویسندگان کلاسیک و معاصر حضور دارند. او از علاقهاش به قلم و داستانهای داستایوفسکی، تولستوی، فلوبر، سامرست موآم، گی دو موپاسان، سروانتس و بالزاک سخن میگوید.
با این حال، خودش میان علاقه به آثار این نویسندگان و تأثیر سبکی تمایز میگذارد. از نظر شیوه نویسندگی، ادبیات آمریکا، بهویژه آمریکای شمالی، برای او تأثیر بیشتری داشته است؛ از ناتانیل هاثورن و جان اشتاینبک تا تونی موریسون، مارک تواین و اف. اسکات فیتزجرالد. کسروی همچنین آلبر کامو را نویسنده محبوب خود از حیث سبک و نگاه فلسفی معرفی میکند.
داستاننویسی در مجلات و مطبوعات
فعالیت مرسده کسروی به انتشار کتاب محدود نمانده است. او در سالهای مختلف با نشریاتی چون «همشهری داستان»، «تجربه»، «کرگدن»، «گلستانه»، روزنامه «فرهیختگان» و فصلنامه ادبی «دیلمان» همکاری داشته و داستانهای کوتاه و مقالههایی از او در رسانهها و فضاهای ادبی مختلف منتشر شده است.
پادکست آرشیدانه و علاقه به قصهگویی
قصهگویی بخش دیگری از فعالیت کسروی و در عین حال یکی از علایق اصلی اوست. همین علاقه به شکلگیری پادکست «آرشیدانه» و تجربه ارتباط مستقیمتر او با مخاطبان از طریق روایت صوتی انجامیده است.
«قصهگویی برای من لذتبخشترین کار دنیاست و فکر میکنم بیشتر از هر کار دیگری در زندگیام بلدش هستم؛ منظورم در مقایسه با خودم است، نه افراد دیگر.»
از نخستین مجموعهداستان او تا رمان، داستان نوجوان، همکاری با مطبوعات و روایت صوتی، داستان و قصهگویی محور مشترک مسیر حرفهای مرسده کسروی بودهاند؛ مسیری که خود او آن را بر پایه سالها خواندن، نوشتن و تجربه مستقل در ادبیات دنبال کرده است.
