وقتی او بیاید

سید مهدی شجاعی 
موضوع
نویسنده
تاریخ چاپ
1395
تعداد صفحات
24  صفحه
قطع
خشتی 
نوبت چاپ
پنجم
قیمت
49000 ریال
افزودن به سبد خرید


انتظار در لغت به معنای مراقبت، چشم به راه بودن و نگرانی است. الف: حالتی است که سبب ایجاد آمادگی می‌شود و ضد آن ناامیدی است. ب: به گشایش و رهایی یافتن از غم و اندوه و گرفتاری فَرَج گفته می‌شود. انتظار فرج در کلام اسلامی به معنای امید و آرزوی تحقق پیروزی نهایی حق، صلح و عدالت بر نیروی باطل و گسترش جهانی ایمان اسلامی، استقرار کامل و همه جانبه ارزش‌های انسانی، تشکیل مدینه فاضله و جامعه ایده‌آل توحیدی در تمام گیتی به وسیله شخصیتی مقدس یعنی مهدی موعود (عج) است. این انتظار صرف امید و آرزو نیست، بلکه انتظاری است که عمل را به دنبال دارد. در احادیث به موضوع انتظار فرج توجه ویژه‌ای شده است. برای مثال:

رسول خدا (ص) می‌فرماید: «انتظار فرج عبادت است.»

امام علی (ع) می‌فرماید: «محبوب‌ترین اعمال در نزد خداوند انتظار فرج است.»

امام جواد (ع) می‌فرماید: «برترین عمل شیعیان ما انتظار فرج است.»

سیدمهدی شجاعی با زبانی لطیف و زیبا روایتگر گفتگوی میان گل سرخ، درخت بید و جویبار است که از درد مشترکشان صحبت می‌کنند. در این میان، آهویی را می‌بینند که زخمی شده و به سمت آنان می‌آید. جویبار زخمش را می‌شوید و گل سرخ چند گلبرگ روی زخمش می‌گذارد و درخت بید با چند شاخه، آن را می‌بندد. آهو بعد از این‌که کمی حالش جا آمد، زبان به سخن می‌گشاید و او نیز از دردش می‌گوید. آن‌ها که می‌بینند هر چهارتایشان یک درد دارند، می‌خواهند از پیرمردی دانا بپرسند این درد چیست؟ آهو و جویبار به راه می‌افتند ولی درخت بید و گل سرخ که پا در زمین دارند همان‌جا می‌مانند و منتظرشان می‌شوند. آنان می‌روند و از پیرمرد سؤال می‌پرسند و از وی می‌شنوند که درد آن‌ها، درد «انتظار» است. انتظار مردی را می‌کشند که روزی خواهد آمد و جهان را پر از عدل و مهربانی می‌کند. وقتی او بیاید، دیگر شکارچی پای آهویی را زخمی نمی‌کند، هیچ‌کس گرسنه به خواب نمی‌رود و هیچ درختی تشنه نمی‌ماند. این کتاب برای کودکان و نوجوانان از انتظار می‌گوید. «انتظار، امید می‌آورد و امید به آینده روشن، سبب حرکت و نشاط و پویایی می‌گردد. امید به تحقق ارزش‌ها سبب تقویت روحیه صالحان می‌گردد و بسیج عمومی به سوی رفع ظلم و فساد را اعلام می‌دارد. امید به موعود جهانی و انقلاب ارزشی او، هر گونه سستی، افسردگی، سکوت و سکون را از افراد برمی‌دارد و اقدام و عمل و تحرک را به جای آن می‌نشاند.

تصویرگری این کتاب که توسط عبدالله حاجی‌وند انجام شده حس و حال خوبی را منتقل می‌کند که جذابیت کتاب را بیشتر کرده است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

پدرم، پدربزرگم و پدر پدربزرگم همیشه می‌گفتند: کسی خواهد آمد که وقتی دست در آب جویبار بشوید، آن‌قدر آب برکت خواهد یافت و زیاد خواهد شد که هیچ گیاهی بر روی زمین تشنه نخواهد ماند. من همیشه چشم به راه او هستم و هر روز از صبح تا شب و از شب تا صبح به دنبال او می‌گردم و این همه راه را به خاطر پیدا کردن او می‌روم. ببین پاهای پر آبله مرا!…