مصطفی جمشیدی



مصطفی جمشیدی متولد ۱۳۴۰ در شمیران ( قریحه ی سعادت آباد) .
از داستان نویسان دهه ۶۰ که دستی نیز در سایر رشته های هنری چون سینما ، شعر و . . . . دارد.
کتاب های داستانی اودرحوزه داستان کوتاه و رمان بیشتر حول محور مسائل اجتماعی ، دفاع مقدس و حوزه آفرینش های دینی است .
از رمان های وی می توان به سونات عدن ، بوفاری ۴ ، معبر به آخرالزمان ، بیداری ، شنیدن آوازهای مغولی، مغات میغ ، باز یافته های شهر دلتنگ اشاره کرد.
رمان وقت نیایش ماهی ها کاندیدای کاتب سال بوده است . اکثر کارهای او ویژه گی های نثری متمایز را داراست.
حضور وی که یکی از داستان نویسان قدیمی کشور است در سالهای اخیر بیشتر معطوف به ادبیات انتظار بوده است .
رمان های مغات میغ ، سونات عدن ، خود نوشت و بوفاری ۴ اکثراً در جوایز ادبی حضوری فعال داشته و کاندیدای دریافت جوایزی بوده است.
مصطفی جمشیدی در تهران زندگی می کند و حضور در جنگ تحمیلی و تجربیات منبعص از آن در آثاری چون بوفاری ۴ و برخی دیگر از نوشته های وی مشهود است . در سالهای اخیر سبک نگارش وی به سمت نوعی ویژه گی های خاصی که در نثرداستان نویسی معاصر مختص به خود اوست گرایش پیدا کرده و دارای تمایزات ویژه است.