حسن فتحی



“فارغ تحصیل رشته روان شناسی از دانشگاه شهید بهشتی و فوق لیسانس بازیگری ، کارگردانی دانشگاه آزاد
کار نوشتن را به طور مستمر و جدّی از سالهای پایانی دۀ ۶۰ با نگارش نمایشنامه های: “”هی ماتادور”” ،””مضحک پهلوان و پری”” و مقالاتی در زمینه نقد تأترکه در هفته نامۀ سروش به رشته تحریر درمی آورد شروع نمود
در همین سالها اقدام به تحقیق و نگارش متن چند مستند تلویزیونی در زمینۀ “” سیرتاریخ و تحول هنر””و نیز”” تاریخ تحول تأتر در جهان”” کرد
از دیگر فعالیتهای او می توان به باز نویسی دو نمایشنامه از “”آگاتا کیریستی”” به نام های: “” شاهدی برای ادامه باز پرسی”” و “”تله موش”” که در قالب تله تأتر از تلویزیون پخش شد اشاره کرد، همچنین مجموعه داستانی تحت عنوان “” پهلوانان نمی میرند”” از دیگر فعالیتهای مطلوب و مهّم در این دورۀ کاری او می باشد.
در فاصله سالهای ۷۸ تا۸۰ او به ترتیب فیلمنامه های تلویزیونی “” روشن تر از خاموشی “” و “” شب دهم “” را نوشته و کارگردانی نموده است . و از سال ۸۱ تا ۸۲ دو فیلمنامه سینمایی “”یک روز معمولی “” و”” نسخه خطی “” را به رشته تحریر در آورد. دوسال بعد یعنی در سال ۸۴ اقدام به نگارش فیلمنامه “”مدارصفر درجه”” نموده و کارگردانی آن را نیز عهده دار شد
حسن فتحی در سال ۸۶ پس از چند دوره کار بر روی فیلمنامه “” پستچی سه بار در نمی زند”” نگارش نهایی آن را به پایان برده و در شهریور۸۷ ساخت اثر سینمایی بر اساس همین فیلمنامه را آغاز کرد
او علاوه بر آثاری که نگارش و ساخت همزمان آنها را بر عهده داشته، کارگردانی آثاری چون تله تأتر های تلویزیونی به نا مهای “”ملکه های فرانسه “” ، “”سؤتفاهم””، “”جان گابریل گورگ من “” و نیز مجموعه تلویزیونی “” فردا دیر است “” و “” میوه ممنوعه”” و “” اشکها و لبخندها”” و فیلم سینمایی  “” ازدواج به سبک ایرانی “” را در کارنامه هنری خود ثبت نموده است.
و اکنون نیز با به چاپ رساندن کتاب “”پستچی سه بار زنگ نمی زند”” کار جدیدی در عرصۀ ادبیات به انجام رساند  “